KATAPUSAN

ANG KARIMLAN NA SUMASALAMIN SA AKING PAGKATAO,

ANG PATULOY NA GUMIGISING SA GUNITA.

ISANG MAPAGKUNWARING MINSAHERO,

NA ANG KAPAYAPAAN, KAILANMA’Y DI NATAGPUAN.

PATULOY ANG KASINUNGALINGAN,

SA HINAGAP NA LAMANG UMAASA,

KUNG SAAN NAGKUKUBLI ANG SAYA.

HINDI MATAGPUAN ANG IPINAPANGAKO SA IBA .

PAWANG NAKANGITI AT PATULOY NA NAKAKUBLI,

SA ANINO NG KAHAPONG DI KO MAPATAWAD.

NAKALARAWAN SA MURANG KATAWAN,

AT SUMASALAMIN SA ISIPAN,

ANG REALIDAD NA KAILANMA’Y DI MAIINTINDIHAN.

TANGAN NG KAHAPON ANG KATINUANG,

NAWAGLIT AT TULUYAN NG NAITAPON.

ISINUMPA NG SUPLING SA KAHINAAN NG BULONG,

ANG PANGYAYARING NAGTAPOS AT SUMIRA NG KAHAPON.

WALA NG MAKAKARINIG SA SIGAW KO NGAYON.

TULUYAN NG MATATAPOS ANG DI PAGTUGON.

WALA NA ANG AKING KATINUAN,

WALA NA RIN ANG PANINGIN.

DI KO NA MAKIKITA AT DI NA RIN MAPAPANSIN.

SA MALAMLAM NA ILAW NG AKING KATAUHAN.

UTANG KONG BUHAY NGAYO’Y WAWAKASAN.

WALA NA ANG IPINAPANGAKONG BUKAS!

DI NA DARATING ANG ARAW NG PAGTAKAS.

SA BAWAT PAGPIKIT AT TAHIMIK NA PAGTANGGAP,

SA KAPALARANG KAY PAIT AT BUMIHAG SA PANGARAP.

SA NAGNAKAW NG BUKAS AT BANAL NA ULIRAT.

SA PANANAW NG KAMATAYAN AT DIYOS NG TAPAT..

TULUYAN AKONG INIWAN, WALA NANG LAHAT!…