SA BAWAT PAG GISING..

ANG TANAW KONG KAWALAN ANG NAGSASABI.

NANG MGA KATOTOHANANG DI KAYANG TANGGAPIN SA SARILI.

SA KAWALAN DIN ITINATANGGI..

INIISIP NA MAYROON ITONG IKABUBUTI..

BUO ANG LOOB AT LUBOS ANG PAGPAPANGGAP..

HANGGANG SA ISIP KO’Y DI KANA MAHANAP..

HINDI KO NA MAALALA ANG SIMULANG,

TUMAPOS SA LAHAT..

MATAGAL NG DI SUMISIKAT ANG PAGASA NATING TINATAWAG..

WALA NANG PAKIRAMDAM,

MGA LUHA’Y TUYO NG LAHAT.

SA KABILA NITO’Y LUBOS PA DIN AKONG UMAASA..

NA SA PAG GISING KO AY NARIYAN KA PA..

ANG BUONG BUHAY KO’Y KARIMLAN NG NAWALA KA..

ANG KATOTOHANAN KO’Y NAGSISIMULA,

PAG AKO’Y NANANAGINIP NA..

HINDI KO KAYANG HARAPIN ANG KATOTOHANANG WALA NA,

ANG DAHILAN NG AKING LIGAYA..

WALA AKONG MAGAGAWA KUNG NAISIN KONG BUMALIK KA..

KAHIT NA ANG NAIS KO AY MAKITA KANG MASAYA..

KUMUBLI NA SA ULAP,

AT NANAHIMIK ANG LANGIT..

WALA NG MGA KULAY,

WALA NA DING AWIT..

MALUPIT ANG BAWAT ARAW,

PATI NA ANG BAWAT SAGLIT..

SUMUKO NA SA KALUNGKUTAN ANG PUSO KONG NASA DAPIT.

HINDI NA KINAYANG MABUHAY,

NAKAKULONG SA REALIDAD ANG MGA ALAALA..

SA BAWAT PANAGINIP KO AY NAROON KA..

YAON NA ANG KATOTOHANANG KAYA KONG HARAPIN..

PARA SA AKI’Y NAGSISIMULA ANG PANAGINIP SA BAWAT KONG PAG GISING..

SA AKING PAGTULOG AY NAGSISIMULANG LAHAT.

PAGPIKIT NG MGA MATA’Y LUMILIWANAG AT IKAW AY AKING YAKAP..